ทำไมบางคนฉายแสงแล้วผิวหนังไหม้เกรียมแต่บางคนแค่แดงๆ
ความแตกต่างของการตอบสนองผิวหนังเมื่อได้รับการฉายแสง เช่น จากดวงอาทิตย์หรือเครื่องฉายรังสี ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยค่ะ
ปัจจัยที่มีผลต่อการไหม้หรือการแดงของผิวหนัง
- เม็ดสีผิว (Melanin): คนที่มีเม็ดสีผิวมาก เช่น ผิวคล้ำ จะมีความสามารถป้องกันแสง UV ได้ดีกว่า จึงเกิดการไหม้เกรียมได้น้อย แต่บางคนผิวขาวหรือมีเม็ดสีน้อยจะไวต่อแสง ทำให้ผิวไหม้เกรียมง่ายค่ะ
- ประเภทของการฉายแสง: แสงแดดมีทั้งรังสี UV-A และ UV-B ซึ่ง UV-B มีผลกระตุ้นการไหม้ของผิวมากกว่า ส่วนการฉายรังสีทางการแพทย์จะมีพลังงานสูง จึงทำลายเซลล์ผิวได้มากค่ะ
- ความเข้มและระยะเวลาการรับแสง: อยู่กลางแดดหรือรับรังสีเป็นเวลานานและความเข้มสูงจะทำให้ร่างกายได้รับพลังงานมากจนเกิดการไหม้เกรียม แต่ถ้าได้รับน้อยจะทำให้แค่แดงค่ะ
ปัจจัยส่วนบุคคลอื่น ๆ
- ความแข็งแรงของผิวและสภาพสุขภาพ: ผิวที่บาง เช่น ผู้สูงอายุ หรือผู้ที่รับยากดภูมิคุ้มกัน จะไวต่อการฉายแสงมากขึ้น
- ชนิดของผิวตาม Fitzpatrick Skin Type: มีการจัดกลุ่มตั้งแต่ประเภท I (ผิวขาวมาก ไม่มีการแทน) ไปถึงประเภท VI (ผิวเข้มแทบไม่ไหม้) ซึ่งแต่ละประเภทนี้ตอบสนองต่อการฉายแสงไม่เหมือนกันค่ะ
- สารเคมีหรือยาบางชนิด: เช่น ยาปฏิชีวนะบางชนิด ยาขับปัสสาวะ หรือเครื่องสำอางที่มีสารทำให้ผิวไวต่อแสง จะเพิ่มความเสี่ยงทั้งการแดงและไหม้เกรียมค่ะ
ดังนั้น การที่บางคนเพียงแค่ผิวแดง และบางคนผิวไหม้เกรียม เป็นผลจากความแตกต่างของสภาพผิว, เม็ดสีผิว, ระยะเวลาการรับแสง, ความเข้มของรังสี และปัจจัยส่วนบุคคลอื่น ๆ ค่ะ