การอดนอนส่งผลต่อระดับฮอร์โมนคอร์ติซอลและการสลายกล้ามเนื้ออย่างไร
การอดนอนมีผลชัดเจนต่อระบบฮอร์โมน โดยเฉพาะคอร์ติซอล ซึ่งเป็นฮอร์โมนความเครียดที่หลั่งจากต่อมหมวกไตค่ะ เมื่อร่างกายพักผ่อนไม่พอ ร่างกายจะรับรู้เป็นภาวะเครียดเรื้อรัง ทำให้ระดับคอร์ติซอลสูงขึ้นเป็นเวลานาน แทนที่จะมีจังหวะขึ้น-ลงตามนาฬิกาชีวิต (circadian rhythm) ปกติ ซึ่งคอร์ติซอลที่สูงต่อเนื่องจะเร่งกระบวนการสร้างกลูโคสจากโปรตีน (gluconeogenesis) และกระตุ้นการสลายกล้ามเนื้อเพื่อนำกรดอะมิโนมาใช้ในการสร้างพลังงานค่ะ
ในแง่ของการสลายกล้ามเนื้อ คอร์ติซอลทำงานตรงข้ามกับฮอร์โมนอนาบอลิก เช่น เทสโทสเตอโรน และโกรทฮอร์โมน (Growth Hormone) ซึ่งมักลดลงเมื่ออดนอน การที่คอร์ติซอลสูงและฮอร์โมนสร้างกล้ามเนื้อลดลงพร้อมกัน จะทำให้สมดุลฮอร์โมนเปลี่ยนไปในทิศทางที่ทำให้เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อถูกย่อยสลายมากขึ้น ลดความสามารถในการซ่อมแซม และอาจทำให้มวลกล้ามเนื้อลดลงในระยะยาวค่ะ
ถ้าการอดนอนเกิดซ้ำๆ จะกระทบต่อระบบเผาผลาญโดยรวม เช่น เพิ่มภาวะดื้อต่ออินซูลิน เกิดการอักเสบเรื้อรัง และลดการฟื้นตัวของกล้ามเนื้อหลังการออกกำลังกาย คนที่ออกกำลังกายเพื่อเพิ่มมวลกล้ามเนื้อหรือรักษาสมรรถภาพร่างกายจึงควรใส่ใจการนอนอย่างน้อย 7-9 ชั่วโมงต่อคืนเพื่อลดผลกระทบจากคอร์ติซอล และช่วยให้กระบวนการซ่อมแซมกล้ามเนื้อดำเนินไปได้เต็มที่ค่ะ