ข้อจำกัดทางกายวิภาคในการผ่าตัดส่องกล้องซ่อมลิ้นหัวใจรั่ว

การผ่าตัดส่องกล้องซ่อมลิ้นหัวใจรั่วโดยไม่ต้องผ่าตัดเปิดหน้าอกมีข้อจำกัดทางกายวิภาคของลิ้นหัวใจแบบไหนที่ทำไม่ได้

การผ่าตัดส่องกล้องซ่อมลิ้นหัวใจรั่วหรือการใช้เทคนิคแบบไม่เปิดหน้าอก เช่น MitraClip หรือการซ่อมผ่านทางสายสวน จะได้ผลดีในผู้ป่วยที่มีลักษณะกายวิภาคของลิ้นหัวใจเหมาะสมค่ะ แต่ก็มีข้อจำกัดหลายอย่างที่ทำให้ไม่สามารถทำวิธีนี้ได้ หรือทำแล้วมีโอกาสสำเร็จน้อยลง ได้แก่

  • ภาวะความผิดปกติรุนแรงของลิ้นหัวใจ เช่น ลิ้นหัวใจหนามาก มีการกลายเป็นปูน (calcification) อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะบริเวณขอบลิ้นหัวใจคะ
  • ช่องเปิดของลิ้นหัวใจแคบเกินไป หรือมีพื้นที่เปิดวาล์ว (mitral valve area) น้อยกว่า 4.0 cm² หลังจากคลิป อาจเกิดภาวะตีบของลิ้นหัวใจขึ้นคะ
  • มีการฉีกขาดหรือขาดของเอ็นยึดลิ้น (chordae tendineae) หรือกล้ามเนื้อ papillary muscle ที่ซับซ้อนหลายจุด ทำให้การหนีบหรือซ่อมด้วยคลิปไม่สามารถคืนสภาพการปิดที่เหมาะสมได้ค่ะ
  • ตำแหน่งรั่วอยู่นอกเกณฑ์ที่อุปกรณ์เข้าถึงได้ เช่น รั่วบริเวณ commissure มาก ๆ หรือรั่วที่ส่วนปลายด้านข้างสุดของลิ้น (extreme lateral/medial jets) ซึ่งคลิปไม่สามารถจับได้เต็มที่คะ
  • ALMAT score หรือการวัดจาก echocardiography ไม่เหมาะสม เช่น ความยาว leaflets ไม่พอ (<10mm) หรือช่องกว้างของรอยรั่ว (flail gap) ใหญ่เกิน 10 มม. และ flail width > 15 มม.คะ

โดยสรุป การผ่าตัดส่องกล้องหรือซ่อมผ่านสายสวนจะเหมาะกับผู้ป่วยที่มีรอยรั่วในตำแหน่งและขนาดที่ควบคุมได้ง่าย มีลิ้นหัวใจยืดหยุ่นพอสมควร ไม่มีการกลายเป็นปูนรุนแรง และไม่มีความผิดปกติของโครงสร้างลิ้นหัวใจซับซ้อนเกินไปค่ะ หากรูปแบบกายวิภาคไม่เหมาะสม แพทย์มักจะแนะนำการแก้ไขด้วยการผ่าตัดเปิดหน้าอกเพื่อซ่อมหรือเปลี่ยนลิ้นหัวใจแทนค่ะ